Badania nerek - jakie należy wykonać?

Badania nerekW diagnostyce chorób nerek wykorzystuje się szereg rozmaitych badań. Do oceny funkcjonowania tego narządu używa się laboratoryjnej analizy parametrów krwi i moczu, obrazowania medycznego, a w ostateczności analizy mikroskopowej materiału biopsyjnego. Dowiedz się więcej o metodach oceny pracy nerek.

Badania krwi

Podstawą diagnostyki chorób nerek są badania laboratoryjne krwi. Ich zadaniem jest ocena stężenia substancji wydalanych przez nerki. Najczęściej oznaczanymi parametrami są:

  • produkty metabolizmu azotowego - kreatynina (powstaje w wyniku przemiany materii, w tym głównie w mięśniach szkieletowych; jej oceny dokonuje się przed badaniami z użyciem środka cieniującego), mocznik (końcowy produkt rozkładu białek, wytwarzany głównie w wątrobie), kwas moczowy (produkt rozpadu puryn, czyli związków organicznych zawierających azot),
  • elektrolity - potas i sód, których niewłaściwy poziom zaburza prawidłowe funkcjonowanie organizmu,
  • białko całkowite i albumina (białko wydalane w największym stopniu przez chore nerki; jego zadaniem jest transport wielu substancji i utrzymanie prawidłowego ciśnienia onkotycznego).

Badania moczu

Do oceny pracy nerek służą badania moczu. Diagnostykę rozpoczyna się od ogólnego badania moczu, na które składają się mikroskopowe badanie osadu moczu i jego ocena fizykochemiczna (wyglądu, barwy, przejrzystości, odczynu, ciężaru właściwego, składu). Przeprowadza się specjalistyczne badanie moczu, które polega na analizie jakościowej i ilościowej. Pierwsza ma na celu stwierdzenie występowania określonej substancji w moczu, druga zaś - pomiar stężenia substancji lub wydalania dobowego. Odrębnym badaniem moczu jest badanie mikrobiologiczne, istotne w przypadku podejrzenia zakażeń układu moczowego. Umożliwia ono wyizolowanie drobnoustroju, który spowodował stan zapalny.

Badania obrazowe nerki

Wśród metod obrazowania medycznego najczęściej wykonywana w przypadku patologii nerki jest ultrasonografia. Umożliwia ona ocenę wielkości, kształtu, położenia, struktury nerki oraz prawidłowości układu kielichowo-miedniczkowego. Kolejnym obrazowaniem w chorobach nerek jest urografia. To badanie z użyciem promieni rentgenowskich po podaniu dożylnym środka kontrastowego. Ocenia ono odpływ moczu z dróg moczowych. Pozwala na wykrycie przeszkód i nieprawidłowości anatomicznych utrudniających pracę i pozostałych elementów układu moczowego. Do oceny nerek mogą zostać użyte również tomografia komputerowa, scyntygrafia, rezonans magnetyczny.

Badanie histopatologiczne

Badanie histopatologiczne polega na ocenie mikroskopowej fragmentu narządu. Materiał do analizy uzyskuje się podczas biopsji, którą wykonuje się przy użyciu specjalnej igły. To badanie obciążone sporym ryzykiem powikłań (najczęstsze to: krwinkomocz, krwiomocz, krwiaki, krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej), dlatego też wykonuje się je tylko w uzasadnionych przypadkach. Najczęściej przeprowadza się je w ramach diagnostyki zespołu nerczycowego, ostrego uszkodzenia nerek i zaburzeń funkcji nerki przeszczepionej. Biopsji nie przeprowadza się u osób mających tylko jedną nerkę, zmagających się ze schyłkową niewydolnością nerek czy z wielotorbielowatością.

Komentarze